जेब्रा क्रसमा उभिएर

h]a|f qm;df pleP/

d h]a|f qm;df plePsf] lyPF . pm kl/kl§ lyO{ .

ndtGg ;8sn] xfdLnfO{ 5′6\ofPsf] lyof] .

pm;Fusf] d]/f] of] bf];|f] e]6 lyof] .

o;cl3 klxnf] kN6 d}n] p;nfO{ zfob ljZjljBfnosf] Sofdk; rf}/, u]6 jf sIff lt/ st} b]v]s]f lyPF . 7\ofSs} 7fpF ofb ePg . Tof] e]6 egf}—b]vf b]vdfq lyof] .

d plePs]f kl5lNt/ k’:ts k;n lyof] . b’O{ kfp hdLg cf]u6]/ d hxfF plePsf] lyPF To;sf] 7Ls cl3lNt/ ndtGg lkr ;8s ;’t]s]f lyof] . d]/f] 6fpsf] dfly c;’xfpFbf] u/L h]lnPsf ljh’nLsf tf/ lyP t/ To;eGbf dfly v’nf cfsfz 3f]lK6Psf] lyof] . xNsf xl/of] /ª kf]ltPsf ljh’nLsf vDafx? d]/} nx/df plePsf lyP . cfsfzdf st} klg afbnsf /fF6f b]lvPsf] lyPg . d gLnf] cfsfzn] 5f]lkPsf] lyPF .

afFr]sf] k|df0f lbg dfG5]x? ;8sdf 7d 7d lxFl8/x]sf lyP .

aQfl;P/ s’b\g] uf8Lsf] a]un] p8fpg vf]h]s] ;f8Lsf] ;Ksf], s’tf{sf] ;n / :s6{sf km]/x? ;dft]/ s]xL o’jtLx? kf/Lkl§ csf]{ ;8s l5r]fNb} ;DxflnP/ lsgf/} lsgf/ lxF8]sf lyP . Tof] eL8df lrg]s]f cg’xf/ sf]xL klg lyPg . Toqf dfG5]jLr s;}sf] cg’xf/ s;};Fu ldNg] vfnsf] lyPg . ;f]r / a’l4 ldNg] s’/} ePg Û

d]/} nx/df plePsf o’jfx? xfjfsf] a]u;Fu} s’ts’ltP ls eGg] 7fg]/ klg d}n] pgLx?sf] cg’xf/df x]l/gF .

a? lemdlemd ul//fVg] d]/f cfFvfx? cfwf lrlDnP/ cfkm”nfO{ a’4 em}F cw{ l:dt /fv]F .

h]a|fqm;df gLnf] aQL an]s]f lyPg .

t]>f] k6s e]6 x’Fbf yfxf eof] pm s]xL jif{ cl3 oxL ljZjljBfnosL ljBfyL{ lyO{ . kl/ro eof] . gfd atfO—l;lGyof . jfn’jf em}F slxNo} gafl6g] / km’l:s/xg] lhGbuL af]s]/ lx+l8/x]sL 5′ eGyL . ;fFemsf] 3fd 5]lsP/ st} v’nf rf}/df b]lvPsf] lxdfnsf] 5fofh:tf] ;w}F pbf; b]Vy]F .

pm lj:tf/} d;Fu glhlsO{ . sd xfF:yL .

Ps lbg slkm ukm rNb} ubf{ SofGl6gdf ;’:s]/f 5f8]/ egL— …d}n] vf]Hg’ 5 ;/ w]/} vf]Hg’ 5 . d}n] oxfF lhGbuL x/fPsf] 5′ . cfkm}nfO{ x/fPsf] 5′ .Ú d]/f nflu pm /x:odoL aGb} uPsL lyO{ .

To;kl5 pm lgs} lbg xf/fO .

…sxfF uPsL lyof}Ú, e]6kl5 SofDk; u]6d} d}n] ;f]]w]sf] lyPF—…lgs} lbg x/fof} lg .Ú

…Tolts} ;/, cfˆg} sfddf lxF8]sL lyPF, t/ o;k6s sfd x’g ;s]gÚ, p;n] olQ egL .

…d}n] ug{ ;Sg];xof]u s]xL 5<Ú

…xf]Og ;/ s]xL 5}g . d PSn} ug{ ;S5′ .Ú

To;sf] s]xL lbgkl5 pm km]l/ x/fO{ .

••••

ljb]zL lgof]usf] d]/f] DofbL hflu/ e/v/} ;lsPsf] lyof] . s]xL lhNnfdf afx« jif]{ åGåsf] c;/ x]/]/ d e/v/} kmls{Psf] lyPF .

of] 3′dfOdf d}n] 89]sf 3/x? x]/]F . elTsPsf / uf]nLn] l5of l5of agfPsf k’/fgf P]ltxfl;s b/af/x? x]/]F . sfl6Psf] emf]n’Ë] k’n / l5gfPsf] t’Og x]/]F . cfwf 89]sf] afF / uf/f] elTsPsf] :s’n x]/]F . ad k8\lsPsf] / uf]nL rn]s]f cfjfhn] :j/ x/fPsf, >j0f u’dfPsf dfG5]sf] ljlR5Kt dfgl;stfnfO{ k9]F . hf] cem} klg gof dfG5];Fu af]Ng 8/fO /x]sf lyP .

Tof] cWoog e|d0f ;s]/ d s]xL lbg cl3dfq} kmls{Psf] x’F .

d km]l/ dgf]lj1fg s]Gb|Lo ljefud} xflh/ ePsf] lyPF . oxLFaf6 lhGbuLsf] Sofl/o/ z’? eof] . zfob cGTo klg oxLFaf6 xf]nf . df:6/ ePF . rs 8:6/;Fu v]Nb} lbg latfPF . y/Lyl/sf ljBfyL{ e]6]F . 5fF65fF6sf df:6/x? b]v]F . k’/fgf] df]6/ ;fOsndf x’OFlsP/ ljZjljBfno l5y]{F . y]l;;sf rfªx?df cfkm”nfO{ x/fO/x]F . cg’;Gwfgsf l/kf]6{ s]nfpFb} To;sf] kl/0ffddf 3f]lTnPF .

ljBfyL{ cfpFy] gd:sf/ uy]{ . dgf]lj1fgsf gof gof s’/f ;’gfpFy] . d nf]leGy]F .

df]6/;fOsn ljlu|Psf] s]xL lbg ePsf] lyof] . d lx+8\b} ljZjljBfno hfGy]F .

/ d of] h]a|f qm;df ;w}F pleg’ kYof]{ .

••••

xfdL kx]Fnf] /+u kf]ltPsf] Pp6f 3/leq l5¥of}F . 7″nf] rf}/ lyof] . jLrdf d;nfsf ;’l/nf ?vx? lyP . s]xL kf]y|fOnf ?v d’gL a:g] a]Grx? /flvPsf] lyof] . s]xL dfG5]x? ToxfF ;’:tfPsf] b]lvGYof] . Pk|f]g le/]/ 3fF6Ldf :6]y]:sf]k em’08\ofPsf 8fS/x? otfptf ul//x]sf lyP .

leq l5g]{ ljlQs} l;lGyof em6fl/P/ d]/f] 5]pdf cfO .

…ltdL oxfF s;/L<Ú, d}n] crDd dfg]/ Ps ;f;df ;f]w]F .

p;n] Ps 6s x]l//xL . jl/kl/ x]/]F ToxfFsf ;a} dfG5]x? cfcfˆg} xfpefpdf lyP . ;a}sf] p:t} klx/g lyof] . c?n] h:t} klx/g p;n] klg nufPsL lyO{ . dnfO{ Ps dgn] t of] l;lGyof xf] eGg] ljZjf; ePg . t/ Tof] pxL l;lGyof lyO{ h;nfO{ SofDk;df e]6]s]f lyPF . hf] bl/nf] dg / cfF6 lnP/ lx+8]sf] b]Vy]F . of] s]6L lj/fdLsf ?kdf s;/L dfgl;s c:ktfn cfOk’uL eGg] cg]s ts{gf dgdf cfO/Xof] .

d}n] p;nfO{ 5f]PF .

…eg l;lGyof ltDnfO{ s] eof] eg . ltdL s;/L oxfF cfOk’Uof} <Ú

pQ/df pm Psl5g eSsflgP/ /f]O{ . cfFz’n] bfu a;]sf p;sf ufnfdf km]l/ cfFz’ aUof] . lknlkn cfFz’ emf/L .

Ps} l5gdf pm b[9 b]lvO{ .

…d’lQm ;/ Û ca d}n] s]xL af]Ng’ 5}g . s]xL eGg’ 5}g . ;a} s’/f emf]n['Ë] k’n sf6]kl5 ToxfFsf dfG5]x?n] af]n] . t’Og sf6]kl5 ToxfFsf dfG5]x?n] s]xL geg]/ klg ljgf cfjfh w]/} yf]s af]n] . xfdLn] ltgnfO{ aGb’ssf s’Gbfn] d’v} d’vdf xfGof}F . ;a} s’/f :s’ndf k9fpFb} u/]sf] df:6/nfO{ rf}/df kftf s;]/ ;]/]kl5 ToxfFsf ljBfyL{n] sf]sf]xf]nf] ub}{ af]n] t/ xfdLn] ltgnfO{ klg 5f8]gf}F . axfb’/Lk”j{s ltgsf d’v /utkR5] x’g]u/L s’6\of}F . ;a} s’/f tL lgbf]{if dlxnfx?n] af]n] h;nfO{ xfdLn] huN6\ofP/ aGb’s le/fof}F .Ú

s]xL a]/ pm /f]lsO . 58\s] gh/n] dnfO{ x]/L .

d crDddf k/]F . lxhf] pm s] lyO{ <5fkfdf/ < ls ;]gf< p;n] of] s’/f dnfO{ klxNo} slxNo} lsg elgg< pm lsg ;dfltO / oxfF cfOk’uL . d}n] e]6′gh]n pm ;2] lyO . w]/} v]fHg’ 5 eGyL . p;n] s] vf]hL / s] e]6L<

…ca dnfO{ kfun agfO ;lsof] ;/ . zfob dnfO{ s]xL e]6\g lbOg] 5}g . d kfunvfgfsL lj/fdL eO;s]F . eG5′ d kfun xf]Og . t/ oxfF k|To]s kfun o;} eG5g\ eg]/ dnfO{ p8fpF5g\ ;/ .Ú

pm lgs} s7f]/ b]lvO{ .

…d d’lQm o’4 n8]/ cfPsL dfG5] x’F . t/ d’lQm;/Û Tof] o’4 ;Eo / enfbdL slxNo} ePg . n8fO{F ;/n / /dfOnf] slxNo} x’Fbf] /x]g5 . w]/}k6s ;f]Rb} g;f]r]sf 36gfx? eP . log} 36gfx?af6 d clxn] ljlR5Kt afFlr/x]5′ . t/ d kfun xf]Og . dnfO{ lxhf]sf] ljutn] cfª l;l/Ë x’G5 . ljutk|lt kZrftfk ug’{ kfun x’g’ xf]Og .Ú

ca dnfO{ k|i6 eof] pm 5fkfdf/ lyO{ .

ToxL rf}/df pleP/ p;n] cfˆgf] ljut klg sf]6\ofO—

d lgs} tu8f lyPF . ;w}F o’4sf] clu|d df]rf{df x’Gy]F . d]/f] ;a}eGbf lk|o aGb’s ;w}F d;Fu} x’GYof] . sfFwdf aGb’s af]s]/ cfjfh ljxLgx?sf] cfjfh Nofpg] d’lQm cleofgdf xfdL nfu]sf lyof}F .

kf6L{df d]/f] sfdsf] /fd|} d”NofÍg ePsf] cg’ej ul//x]sf] lyP . xf] ToxL a]nf d]/f] e]6 eof] sd/]8 ls/0f;Fu . xfdL Pp6} p2]Zosf nflu o’4df lyof}F . b’ZdgnfO{ k/f:t ug{ xfdL ;w}F of}6} df]rf{df x’GYof}F .

kf6L{df k|]d alh{t lyof] . dnfO{ k|]ddf To:tf] nufj klg lyPg . b]z, hgtf / lgd’vfx?sf] d’lQmsf nflu lx+8\g’ k5{ eGg] dfq} dgdf lyof] . lbge/ ;a} p:t} nfUy] . t/ ha lbg 9Nb} hfGYof] dnfO{ sd/]8 ls/0fsf] Jojxf/df z+sf nUYof] . pgL dnfO{ yfxf gkfPh;/L 5′g vf]Hy] . xft ldnfpFy] / ;’D;’Dofpy] . d]/f cf]7f ufnf / sDd/sf] k|;+;f uy]{ .

Ps ;fFem ;]G6«L /xFb pgL d]/f] glhs cfP .

…xN6Ú

…sd/]8 s]—!@Ú

pgn] cfˆgf] sf]8 eg]kl5 d r’k /x]F .

Tof] cFWof/f]df pgL d]/f] glhs cfP . hLjgsf s’/f u/] . d]/f] k|;+;f u/] . d}n] s’g} k|ltlqmof hgfpg gkfpFb} pgn] dnfO{ ha/h:tL u/] . d}n] 36gf s;}nfO{ eGg} ;lsg . ;f/f 36gf o;/L eP ls s]xL gePh;/L eof] .

To;kl5 d}n] tof] cFWof/f] /ftdf cfsfz d}dfly v;]h:tf] cg’ej u/]F . oL ;f/f d’lQmsf efif0f b]vfj6L /x]5g\ eGg] nfUof] .

To;kl5 d]/f] pT;fxf, pd+u ;a} lj:tf/} ;]nfpFb} uof] . o’4 / d’lQmsf s’/f k|lt ljt[i0ff / 3[0ff nfUb} uof] . t/ d ToxfFaf6 lg:s]/ lxFl8xfNg] cj:yf lyPg . dg afpFl8/Xof] . To;sf] s]xL ;dod} zflGt ;Demf}tf eof] / xfdL SofG6f]gd]G6 l5¥of}F .

SofG6f]g d]G6 klg dnfO{ ;’/lIft nfu]g . 8/ nflu /Xof] . of] o’4 o’4 xf]Og/x]5 h:tf]nUof] . Psf]xf]/lPF . d’6′ b’Vnf b’Vnf h;/L rL;f] eO/xGYof] .

cfF6 u/]/ Ps ;fFem ToxfFaf6 efu]F . hltv]/ d]/f] tkfOF;Fu e]6 eof] . dnfO{ tL ;a} ljBfyL{nfO{ h:t} lj:tf/} snd dg kg{ yfNof] . skL, lstfa dg kg{ yfNof] . tkfOFnfO{ b]Vy,] dnfO{ pxL d’lQm clwsf/Lsf] ofb cfpFYof] / km]l/ Ps kN6 efpGg x’GYof] . d’lQm clwsf/L h;nfO{ xfdLn] ndh’ªdf :s’nd} kftf s;]/ ;]/]sf lyof}F . Tof] ;dj]bgfdf ?g] ljBfyL{nfO{ klg xdLn] 5f8]gf}F . ;+of]un] tkfO{Fsf] gfd klg d’lQm g} /x]5 . dnfO{ pxL d’lQm clwsf/Lsf] k’g{hGd eof] ls h:tf] nfUYof] .

SofG6f]gd]G6af6 efu]/ klg d aflx/ a:g kfOgF . ltg} sd/]8 ls/0fn] km]l/ ToxLF nu] . ddly a9L lgu/fgL x’g yfNof] .

d’lQm ;/ d clxn] klg kfun 5}g . dnfO{ dfgl;s cj:yf 7Ls 5}g eg]/ oxfF NofOPs]f 5 .

p;sf oL ;a} s’/f ;’g]kl5 d}n] SofG6f]gd]G6 ;lDemPF . ljb]zL lgof]usf] DofbL hflu/df SofG6f]g d]G6sf n8fs’x?nfO{ lbPsf] dgf]k/fdz{ ;lDemPF . d}n] cem} SofG6f]g d]G6sf n8fs’sf] w]/} s’/f a’em\g} afsL /x]5 eGg] nfUof] .

p;sf] s’/f ;’g]/ d;Fu} of] dfgl;s c:ktfn cfPsf d]/f s]xL ;fyL / s]xL ljBfyL{ r’krfk lyP .

p;n] ;d:ofsf] kf]sf] km’sfpFb} km]l/ egL—

d’lQm ;/Û dnfO{ lbge/ s]xL x’Fb}g . ha ;”o{ kx]FlnFb} / /ft sfnf] aGb} hfG5 To;kl5sf] PsfGt / rsdGgtfn] d]/f] z/L/nfO{ ;’D;’Dofpg yfN5 . x//ft d of] dem]/Ldf af6f] e’n]/ cndlnPsf] a6′jfh:tf] rf/} lt/ x]/]/ a:5′ . aGb’s k8\lsPsf], ad km’6]s]f, dfG5] lrRofPsf] cfjfhn] dnfO{ em:sfO /xG5 . d]/f] dgdf dfq} 3fpx? 5g\ eGg] cg’ej u5′{ . / tL 3fp cGwfsf/ a9\b} uPkl5 lj:tf/} a9]h:tf] nfU5 .

d;Fu kfk|f plKsFb} km]l/ alNemFb} / b’Vb} ug]{ 3fpx? 5g\ . d ;w}F slxNo} lgsf] gx’g] oLg} 3fpx? lnP/ al;/xsf] 5′ . ljl;{g g;Sg] ofb, ;xg g;Sg] kL8f, y]Ug} g;Sg] bb{n] d lslrPsL 5′ . ljut / Tof] ljutdf x[boel/ qmflGtn] agfOlbPsf rf]6x?n] d b’lv/x]sL 5′ .

;/ d}n] ljb|f]x u/]/ lhGbuLnfO{ lhTg ;lsgF . dh:t} ljb|f]x ug]{ s;}n] klg s]xL lhTg ;s]gg\ . a? cfkm};Fu xf/] . d cfˆg} lhGbuL;Fu xf/]F . ;do;Fu xf/]F . d}n] ;Fu} lnP/ lxF8]sf l;4fGt, ljrf/ / af]s]sf] aGb’s;Fu xf/]F . d lj:tf/} Tof] aGb’ssf] gfnh:t} lvO{Fb} 5′ d’lQm ;/ . aGb’sn] slxNo} s;}nfO{ lhTg g;lsg] /x]5 . dfG5] tl;{P/ cfˆgf] kIfdf nfUg’ / ;fFlRrs} cfˆgf] ljj]sn] cfˆgf] x’g’ km/s s’/f /x]5 .

p;n] cfˆgf] ps’; d’s’; kf]v]kl5 r’k nfu]/ Ps6s xfdLnfO{ x]/L . p;sf cfFvfdf ljutk|ltsf] UnfgL k|i6 b]lvGYof] . d}n] slxNo} lgsf] gx’g] åGåsf 3fpx? a]s]/ a;]sf pmh:t} w]/}sf] eljiof ;f]r]F . sltnfO{ lxhf]sf] kL8fn] o;}u/L 5′Fbf] xf] ;Dem]F .

…;/ dnfO alx/ lgsfNg ;xof]u ug’{;\ . d aflx/ a:g rfxG5′ . d}n] agfPsf 3fpx? d cfkm} d]6\g rfxG5′ . l5gfPsf] emf]n’Ë] k’n / r’F8fPsf] t’Og agfpg rfxG5′ . ;/ Û d tkfOFnfO{ aflx/ e]6\5′ ;/, ca aflx/ e]6\5′ .Ú

olt eg]/ pm d]/f] pQ/sf] k|tLIff gu/L ToxfFaf6 kx]Fnf] 3/sf] s’g} sf]7f lt/ uO{ .

xfdL ;z:q åGån] o’jfdf k/]sf] dfgl;s k|efjsf af/]df a’em\g ToxfF k’u]sf lyof}F . s]xL a’em\of}F . c:ktfnsf lgb]{zs lyPgg\ . ;fdfGo s]xL hfgsf/L lnP/ km]l/ hfg] u/L xfdL kmSof}{F .

••••

h]a|f qm;sf] xl/of] aQL an]s]f lyof] . dfG5]x? ;8sdf ;NofªdNofª ug{ yfn]sf lyP . aQfl;P/ x’OF{lsg] uf8Lx? yfldPsf lyP .

s]xL ql;t / xtf; d’8df l;lGyofnfO{ d}n] kf/L ;8sdf plePsf] b]v]F . of] eL8ef8 ;8s sf6]/ e]6\g’knf{ ;f]Rb} lyPF . h]a|fqm;d xl/of] aQL aNof] . ;8s sf6]/ kf/L k’Ubf l;lGyof ToxfF lyOg . bfofF afofF x]/] st} b]lvOg . h]a|fqm;df /ftf] aQL aln;s]s]f lyof] . ;8sdf cl3 /f]lsPsf uf8Lx? km]l/ rNg yfn]sf lyP .

SofDk; k’u]/ klqsf p7fPF . klxnf] k[i7df k|fyldstf;fy t:jL/ ;lxt 5flkPsf] ;dfrf/sf] zLif{s lyof]—…Sofg6f]d]G6af6 efu]sL l;lGyof pkrf ubf{ ub}{ dfgl;s c:ktfnaf6 klg efuL .Ú

d}n] of] eL8ef8 ;8s l5rf]Ng’ 5 . / d kf/L an]s]f /ftf] aQL x]b}{ h]a|f qm;df plePsf] 5′ .

गुलाबी फ्रक

गुलाबी फ्रक

सन्जु बजगाईं ‘नेपाल‘

बिहानै कसैले मेरो डोरबेल बजायो । ढोका खोले । दुर्इमा एक आफ्नै पुरानो आकृति ! म बिचलित हुन्छु ।
मेरै घरमा मेरै आकृति कसरी संभव हुन्छ ? फेरी मैले त मेरो भुत खोजेकी थिईन । तर बज्यैलाई त्यही खोजेर किन ल्याउनु परेको ?
दुवैलाई भित्र डाकें ।
बज्यै के पिउने? चिया कि दुध ?” मैले सोधें
बज्यैको चिया भनेपछि मरिहत्ते गर्ने बानी उही पुरानो । मैले आफू, बज्यै र उसलाई चिया बनाएँ । ऊ मलाई गह्रँङ्गो गरी हेरिरहेकी थिई । सोफा पनि उसलाई बिझाएको झै गरिरहेकी थिई । उसको मुन्टो कुनै अपराधिको जस्तो झुकेको थियो भलै त्यो अबोध थिई । घरिघरी हातका औलाहरु असहज गरी किन चलाउँथि ऊ । म अनभिज्ञ थिएँ ।
मेरा नजरहरु पर्दा हठात् निस्तेज हुन्थे औलाहरु । बढ्न नपाउँदै खिइएका, काला घाउ भरिएका हत्केलाहरु मलाई जिस्क्याइरहेका थिए ।
बल्ल भट्टावाल साहूले घण्टाको छुट्टी दिएर आएकी” बज्यैलाई बर्षौदेखि उही हतारो छ ।
आज यसको काम छैन । दिनभर सँगै राख्नु, हेर्नु, विचार्नु ।” बज्यैले कुरा टुङ्गयाइन् र हतारोको साथ लागेर निस्किइन् । बाँकी म र मेरो आकृति छ बैठकमा । हावा भरिएको मेरो कोठामा पनि म निस्सासिन्छु । सजिव तर शुन्य छ त्यो आकृति । म खल्बल्याउने हिम्मत गर्दिन । ‘कतिन्जेल शुन्य उभ्याउनु आफ्नै अगाडी‘ मनले भन्छ ।
तिम्रो नाम के हो?” लाचार आफ्नै आकृतिलाई प्रश्न गर्छ’
नसरी” मोटो आवाज ।
धन्न ! आवाज फरक पाएँ ।
तिम्रो घर कहाँ नि?”
चितवन”
तिम्रा बाबुआमा कहाँ हुनुहुन्छ?” मेरा प्रश्न निरन्तर छन् ।
बालाई मारेको । आमा घाँस काट्न भनेर गाको फेरी फर्किनन् ।” जवाफ पाउँछु ।
भाईबहिनी नि?”
कहाँ छन् था छैन ।” छोटो छ जवाफ ।
मलाई जवाफहरुमा पुर्णता प्राप्त हुँदैन । म कारण जान्न चाहन्थे । तर ममा उसलाई ओल्र्टाई-पल्र्टाई गर्ने आँट भएन । निष्कर्ष के त? ऊ सरासर मेरै आकृति हो? अबोध पैतालाहरु बेस्सरी मर्स्याङ्गदीमा पखालेर बज्यैकासाथ गन्तव्यबिहीन यात्रा शुरु भएको थियो मेरो । के उसका पैतालाहरु पनि नारायणीमा पखालिन बाध्य भएका हुँदाहुन् ?
कहाँ बस्छ्यौ त आजकल?”
बज्यैसँग । इंट्टाभट्टामा ।” ऊ भन्छे ।
प्रष्ट छ । मलाई मेरै पुरानो आकृति छल गरिरहेछ । गिज्याइरहेछ । त्यो मेरै यथार्थको क्लोन भएर उभिएको
छ मेरो अगाडी । पछ्याउँदै-पछ्याउँदै मेरो ढोकासम्म आईपुगेको छ । ‘के यो क्लोन मसँग समाहित हुन सक्ला ?
बिगत समेटेर मेरो क्लोन कसले बनायो ?’ म आफ्नो शीर सुम्सुम्याउन पुग्छु ।
दशकौं अगाडी दिनभर्र इंटा बोक्दा थिलथिलो भएको मेरो टाउको एकाएक दुख्न थाल्छ । साँझ साहुले दिएको पाँच रुपैयाँ भट्टाकै पिपासुहरुले खोसिदिएको संझेर मन पनि दुख्न थाल्छ । भोकै दिन बिताएको संझन्छु । ‘त्यही बिगत यत्तिका बर्षछि मैतिर किन फर्किएको हो ?’ मेरो अर्न्तद्वन्दको जवाफमा केवल शुन्य आकृति निर्जीब भएर बसेको छ अगाडी ।
ऊ अझै एउटै आसनमा बसेकी छ । म जान्दछु -ऊ हलचलाउन डराउँछे । समयले उसलाई बाँधिन सिकाएको छ । । तिरस्कार र घृणाका रछ्यानमा ऊ लतपतिएकी छ । उसको निर्दोष अनुहारले भनिरहेछ-यो घृणा र तिरस्कारका रछ्यानबाट उसलाई झिक्न को तयार हुने ? समयले म जस्ता अरु कति अबोधहरुलाई रछ्यानमा पुर्याएको छ कसले
ध्यान पुर्याउने ?
यी सबैलाई मदर डेली चाहिएको छ ।” म बोल्छु ।
यत्तिका मदर डेली कहाँ पाईएलान्?” प्रश्न उठ्छ मनभित्र ।
रछ्यानबाट उठाएर महलमा बसाउने ती मदर डेली ! र्इंट्टा उठाउँदै गरेका मेरा धुलाम्मे हातहरु थामेकी थिईन् उनले । मेरो वरिपरी झिंगा भन्किरहेको दुर्गन्धित धरातल चिहाईरहेको थियो तर उनी सुकिलि थिईन् । मैले मेरो धमिला हातहरुलाई मैलो जामामा पुछ्ने कोशिस गर्दा धुलो पुछिएन । मैले अबोध हेरिरहें । हठात् उनले काखमा राखिन् र सेतो
कारमा हालिन् मलाई । भट्टाका सबै हेरिरहेका थिए । त्यो भट्टावाल साहू पनि हेरिरहेको थियो । बज्यैले छेवैमा आएर तेरो भाग्य उदायो‘ भनिन् । भाग्य उदाउनु र अस्ताउनुको फरक म त्यत्ति धेरै बुभ्न सक्ने थिईन । तर त्यो रछ्यानबाट मुक्ति खोजिरहेका थिए मेरा हातहरु । अघाउन्जेल खान पाउने द्वार खोजिरहेको थियो मेरो पेटले ।
मदरको सेतो कारमा मैले एकैछिन आफूलाई परी संझिए । म के हुँ ? को हुँ ? बिर्सिदिएँ । त्यो दिन खाएको खाना मेरो लागि अमृत थियो । तृप्त भएर मेरा आँखाहरुले भगवान् मानेर हेरेका थिए मदर डेलीलाई । दिनभर बजार घुमेर आईसक्रिम खाएको, तीन-चार जोर लुगा एकैपटक किनिदिएको देखेर म चकित भएकी थिएँ । प्राप्तिको उदेश्य थिएन मभित्र । आजसम्म कसैले केही दिएको थाहा छैन । अँ ! एकपटक विदेशमा बस्ने लाहुरेहरुले अनाथहरुलाई खाना ख्वाउँदा मैले पनि अघाउन्जेल खाएकी थिएँ । तर मदरले एकैपटकमा धेरैथोक दिईन् । ती खैरो कपाल गरेकी अपरिचित ममाथि किन आत्मियता बर्ढाईरहेकी थिईन् ? उनीभित्र किन घृणा थिएन ? किन उपेक्षा गर्न सकिनन् तीनले मेरो यथार्थलाई ? के त्यो उनको आदर्श थियो ? मलाई थाहा थिएन । मकिएका धागाहरु बटुलेर बनाएको पिङ्ग जस्तो मेरो दिनचर्यामा केवल साहुको गाली, विक्ष्पती मन, दमन, घृणा, भोक बाहेक केही थिएन । बालकथामा दुखी केटाकेटीलाई माया बाँड्न सुटुक्क आउने र्स्वर्गकी परी भैदिईन् उनी मेरा लागि ।
मभित्र तिनै मदरडेलीको उदारभाव हुर्किरहेको छ । स-साना कुराले मनलाई छुन्छ । मैले मदरडेली बन्नु छ ।
उनको उदेश्यमा एउटा आयाम थप्नु छ । म बसिरहेको ठाउँबाट जुरुक्क उठ्छु । उसको नजिकै बस्न खोज्छु । ऊ दुरी बढाउँछे । उसका चाया परेका गालाहरुमा रङ्ग फेरिन्छ । कानहरु रगतको प्रवाहले भरिन्छन् ।
आज तिमी र म बजार घुम्न जाने अनि आईसक्रिम किनेर खाने है” मैले शुन्यता भङ्ग गरे । उसले सहमतिमा मुन्टो मात्र हल्लाई ।
मैले महिना अगाडी न्यूरोडबाट किनेर ल्याएको गुलाबी फ्रक दराजबाट झिकें । अचम्मको रहर थियो फ्रक किनेर राख्ने । मदरले हरबखत उक्र्साईरहिन् । दराज खोल्यै पिच्छे त्यो फ्रकमा एक कोपिला मुस्काउँथ्यो । आज त्यो कोपिला साक्षात मेरो सामुन्ने मेरो प्रतिबिम्व भएर खडा छ । मैले उसलाई फ्रक दिएँ । एकैछिनमा ऊ बिहानीमा मुस्काएको
शिताम्मे फूल जस्तै सुन्दर देखिई ।
ओहो ! कस्तो सुहाएको” मैले उसलाई ड्रेसिङ्गको ऐनामा पुर्याएँ ।
त्यो बिजुली चम्किए जसरी एक क्षणका लागि मुस्काई । अस्थिर हाँसो थियो त्यो किनकि स्थाईत्वको संयोग उसलाई थाहा थिएन । दिनभर मेरो गाडीमा हालेर काठमाडौ घुमाएँ । कुर्तासलवार, जुत्ता अनि कपालमा सजाउने चिटिक्क परेका क्लिप किनिदिएँ । साँझसम्म ऊ निकै रमाइ मसँग ।
आज तपाईले घरमा खाना किन नखा‘को?  त्यो होटेलमा खाने पैसाले त घरमा खान कत्ति धेरै दिनलाई पुग्छ ।”
त्यसको प्रश्न सान्दर्भिक थियो । आखिर मेरो क्लोन न हो ।
तिमीसँग घुम्न पाएर मात्र खाएको नि !” मैले कुरो घुमाएँ ।
मैले उसलाई बिस्तारै कुरो खोल्नु थियो । उसको प्रतिकृया हेर्नु थियो । मलाई डर थियो कि ऊ आफ्नो मातृभुमी त्याग्ने कुरोसँग सहमत हुने छैन । म पनि भएकी थिईन जब मदर डेलीले मलाई आफुसँग लैजाने प्रस्ताव अघि सारेकी थिईन । मलाई मेरो मातृभूमी आफ्नाभन्दा पनि आफ्नो लागेको थियो । भोक, रोग र रछ्यान नै स्वीकार्य थियो मलाई
। आत्मियता दिने ती बज्यै अमुल्य थिईन मेरा लागि । मलाई त्यो प्रस्तावले पगाल्न सकेको थिएन । म धकेलिएँकि थिएँ । मदरडेलीले मलाई छोरी बनाएका सरकारी कागजपत्रहरुले घिसारेर लगेको थियो मलाई । हवाईजहाजमा चढेपछि आँखाले भ्याउन्जेल काठमाडौं शहरलाई हेरेकी थिएँ । तर बिस्तारै-बिस्तारै सबै दृष्य क्षितिज पारी भयो ।
उसलाई पनि यस्तै अनुभुति हुनेछ ? मनले भन्छ ।
धनसरी, तिमीलाई म मेरी छोरी बनाएर विदेश लैजान्छु । तिमी मसँग जान्छ्यौ?” मैले उसलाई सुम्सुम्याउँदै सोधे ।
हस्” ऊ बोलि । उसका आँखामा कुनै संकोच थिएन । उसले स्वस्फुर्त जवाफ दिई ।
विदेश धेरै राम्रो हुन्छ अरे हैन?” उसले प्रश्न गरी ।
म आर्श्चर्यचकित हुन्छु । कति दृढ जवाफ दिई उसले । कुनै शंका, भय बेगर ।
हो त! त्यहाँका मान्छेहरु राम्रा हुन्छन् । केटाकेटीलाई धेरै माया गर्छन् । स्कूलमा पनि सरहरुले असाध्यै माया गरेर पढाउँछन् । ठुला-ठुला पार्कमा घुम्न पाईन्छ । कस्तो रमाईलो हुन्छ ।” मैले बालसुलभ शैलीमा व्याख्या गरे ।
कैले जाने? गैहालम् न । मलाई त त्यो भट्टामा बस्नै मन लाग्दैन । बज्यै मात्र आफ्नो जस्तै लाग्छिन् अरु सबै कस्ता-कस्ता छन् । कत्ति दुःख छ त्यहाँ । कमाको पैसा पनि साहुले दिदैन । खान पनि पेटभरी पाईन्न । मलाई त राम्रै लाग्दैन ।” त्यसले अवश्था एकैछिनमा दर्शाई ।
समय कत्ति फरक भैसकेछ । मैले मानिराखेको मेरो क्लोन त वैचारिक रुपले म भन्दा धेरै बलियो रहेछ । बास्तवमा के प्रति किन सद्भाव राखोस् उसले ? दश-बाह्र बर्षी ऊ अन्योलपूर्ण भविष्यसँग एक्लै लडिरहेकी छ । स्वदेशमा पनि उसको कोही छैन भन्ने उसलाई पुर्णत ज्ञात छ । विदेशमा पनि कोही छैनन् आफ्ना भन्ने ऊ जान्दछे । बराबर छ उसको हिसाब-किताब । उसको मनमा विदेश राम्रो हुन्छ भन्ने कुराले घर बनाएको थियो । विदेशी नयाँपनको भयसम्मको त्यो अबोधले ख्याल गरिन ।
भोलिपल्ट बज्यै लिन आईन् । उसले बज्यैसँग भट्टा फर्किने चेष्टा गरिन । मेरो दायाँतिर मसँग ढेपिएर बसिरहि ।
मैले आधिकारिक कागजपत्रहरु तैयार पारिसकेकी थिईन । सरकारी स्वीकृतिमा सहीछाप गराउन बाँकि नै थियो । उसले मलाई छोड्न नचाहे पनि ऊ मेरी भैसकेकी थिईन । त्यसैले मैले उसलाई बज्यैको साथ पठाउनु नै थियो ।
धनसरी, बज्यैसँग एक-दुई दिन बस । तिम्रा साथिहरुसँग पनि खेल । म फेरी तिमीलाई लिन आउँछु ।” मैले उसलाई बज्यैसँग फर्किने आग्रह गरें ।
तपाईले मलाई सबै कुरा ढाँटेको मैले थाहा पाईहालें नि!” उसको म माथिको विश्वास छिनमै त्यागि । त्यसले आफुलाई तुरुन्तै बदलि । उसको अनुहारमा फैलिएको अनौठो रङ्ग छेपारोको जस्तो क्षणमै बदलियो ।
बज्यैको साथ लागेर त्यो निस्किई तर उसले फर्केर एकनजर मलाई हेरिन ।
कागजात तैयार भए । सम्पूर्ण प्रकृया पुरा भएपछि म उसलाई लिन भट्टामा फर्किएँ । गेटमै साहु भेट भयो ।
खातिरदारी गर्यो मेरो । धनसरीलाई धर्मपुत्री बनाउन लागेको भन्ने थाहा पाएको रहेछ ।
हजुरको कामको लागि म केही सहयोग गर्न सक्छु कि?” त्यसले कुरा शुरु गर्यो ।
“मेरो टाढाको नाता पर्नेकी छोरी बेसाहारा भएर मैले पालिराखेको छु । साह्रै माया लाग्दिछ बिचरी ! तपाईको फुर्सद छ भने एकपटक भेट्न जाउँ कि ?” त्यसले प्रस्ताव राख्यो ।
“म त धनसरीलाई लिन आएकी । त्यसको सम्पूर्ण प्रकृया पुरा भैसके ।” मैले कुरा टुङ्गयाएँ ।
पछि थाहा भयो त्यो भट्टावालले आफ्नै भाईको कुरो उप्काएको रहेछ जसका चार-चार वटी छोरी रहेछन् । कुनै विदेशीले लगे भाग्य खुल्थ्यो भनेर जानाजानि लागिपरेका छन् अरे घरका । बज्यैले भन्थिन् ।
म पुग्दा धनसरी आफुभन्दा अग्लोर् इंटको भारी उठाउँदै थिई । दश-बाह्र बर्षो कलिली केटी धुलाम्मे आवरणमा कत्ति निरीह देखिएकी थिई । मनर् इट्टा झैं गह्रौ भयो । पाईला दौडाउँदै पुगे उसको छेउमा ।
धनसरी म तिमीलाई लिन आएकी ।” मैले भने बोक्न लागेको भारी एक हातले धकेलेर लडाएर मेरो छेउ आई ।
बज्यै भारी लिएर पल्लोपट्ट गएकी छन् म भेटेर आईहाल्छु ।” ऊ साह्रै हतारिएकी थिई ।
मैले बज्यैलाई पनि घर साथै लिएर गएँ । लाग्यो - उनको पनि त हक बन्छ नि दुई रात सँगै बिताउने । उनी नहुँदी हुन् त शायद मेरो यो स्थान असंभव नै थियो । धनसरी पनि शायद त्यही रछ्यानमै जवानी स्वीकार्न बाध्य हुन्थि ।
दुई दिन पछिको फ्लाईट थियो धनसरी र मेरो जर्मनीका लागि । नसरीको सरसफाई , किनमेल । फेरी आफ्नो लागि टिम्मुर अलिकति, अलिकति गुन्द्रुक, सिन्कि पनि त किन्नै पर्यो । कहिलेकाहीं आफ्नो देश र आफ्नाहरुको कल्पनाले सताउँदा मन बुझाउँन । पशुपतिनाथलाई पनि जहाँ पुर्याईदिए त्यसबापतको धन्यवाद दिन कहिल्यै छुटाएकी
छैन । त्यो धनसरीलाई पनि देवताको दर्शन गर्नेर् इच्छा होला । जानै पर्यो । थुप्रै काम बाँकी नै थिए ।
तैयारी सकियो । भोलिपल्ट प्रभातमा पशुपतिको दर्शन गरेर साझँ उड्ने हिसाब मिलाएँ ।
धनसरी मन्दिर जान नुहाई-धुवाई गर । छिट्टै फर्किनु पर्छ ।” मैले अह्राएँ मन्दिर जान्न ।” त्यसले जवाफ दिई ।
मान्छेले मान्छेलाई सम्मान गर्ने चलन नभएको परिवेश भए पनि भगवान् त मान्न बच्चाले पनि जानेको हुन्छ भन्ने थियो मलाई । उसको जवाफले अचम्ममा परे म ।
किन नजाने?” मैले सोधें “लाई भगवान् मन पर्दैन ।” ठाडो जवाफ दिई उसले ।
मदरडेली भन्थिन्- कोही पनि व्यक्तिको चाहना बिपरीत केही गर्न बाध्य नगर्नु । हरेकलाई आफ्नो सिद्धान्तमा र विश्वासमा बाँच्ने स्वतन्त्रता हुन्छ । अर्कालाई सम्मान गर्दै आफ्नो स्वतन्त्रामा बाँच्ने शैली उनैले मलाई सिकाईन् । म कसरी उनकोर् इच्छा बिपरीत धनसरीलाई बाध्य गर्न सक्थें ?
उसलाई घरमै छोडेर एक्लै दर्शन गरेर आएँ । साँझ बज्यैले रुदै बिदा गरिन् । बिदा गर्ने अरु न धनसरीका थिए न मेरा नै । एयरपोर्ट पुगियो । ऊ प्रफुल्ल थिई । ट्याक्सि भित्र बजेको गीतमा ताल भरिरहेका थिए उसका खुट्टाहरुले ।
जहाज उड्यो । साँझको झिलिमिलिमा काठमाडौं दुलही भएको थियो । बौद्ध, स्वयंभु, पशुपतिनाथ झिल्मिलाएका थिए ।

धनसरी झ्यालबाट हेर त काठमाडौं शहर कत्ति राम्रो देखिएको छ ।” उत्साहित हुदै भने ।
” म त केही राम्रो देख्दिन ! त्यो त बत्तिको झिलिमिलि मात्र हो ।” ऊ बोलि ।
आफ्नो जे हो त्यही नै त्याग्नु पर्दा पनि एउटा बाल मस्तिष्कमा कुनै भय छैन । कुनै नैराश्यता छैन । समय कुन बनौटमा परिवर्तन हुदै गईरहेछ । माटो, मान्छे, मन्दिर कसैप्रति मोह नहुनु ? कस्तो बिडम्वना ! ! !

शुन्य समय

Written by:- Madhuban Paudel

Coming Soon…

Still in construction…

Coming Soon..

Still in construction…